ยอมรับนิดนึงว่า นี่คือ Entry ขัดตาทัพ 555+



ต้องขออภัยไว้นะที่นี้ โหลดของมาเยอะจนจำไม่ได้ว่าจากใครบ้าง T/l\T (หนูขอโต๊ด...)



ขออภัยที่การแต่งภาพลวกๆไปนิด เอาเป็นว่า พอดูได้ก็แล้วกันเนอะ...





แนะนำนางแบบ-นายแบบ








ซ้ายสุด - แมวน้อยผมเงิน ถ้าโคลสอัพหน้าใกล้ๆจะเห็นว่าหน้าสวยใสไม่แพ้นางแบบ(ฮ่าๆ) ออพชั่นที่ขาดไม่ได้ในตัวซิมส์ผู้ชายของเราคือหู(โฮะๆๆ) มันคือออพชั่นเสริมที่สามารถใส่ได้ทุกเพศทุกวัย เพิ่มความน่ารัก น่าฟัด น่ากอด 90%




กลาง - นางแบบสาวหน้าหวาน ทรงผมที่ใช้นี้เป็นทรงที่ฮิตมากในบอร์ดซิมส์ ตอนได้มาใหม่ๆไอ้เราก็เห่อมากๆ(สวยชะมัด...) แต่พอใช้ไปๆ ซิมส์ห้าหกตัวทรงนี้หมด เจอกันทีแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร....เลยหันมาหาทรงอื่นใส่บ้าง....



ขวา - แมวน้อยผมดำ ตัวนี้โปรดที่สุด ตอนสร้างก็อยากได้ผู้ชายน่ารักๆ ประมาณริทสิกะใน Loveless แต่ต้องบอกเลยว่าหุ่นไม่ค่อยให้ เป็นเพราะเสื้อค่อนข้างแนบเนื้อเลยทำให้ดูตัวใหญ่ ใหญ่กว่าแมวขาวอีกแน่ะ แหม...มันต้องอ้อนแอ้นๆหน่อยเซ่ ถึงจะเคะ!



นางแบบ: (มองแมวดำ)เป็นอะไรน่ะ

แมวดำ: ชิ!

แมวขาว: (ทำหน้าสวย)








ชัดๆกับแมวสองตัว










คอนเซปของแมวดำคือ น่ารัก เท่ และเคะ!

ส่วนแมวขาวคือ สวย (นี่แกสร้างหญิงหรือชายฮะ? =____=;; )


เสื้อผ้าเลือกนานพอสมควร เราะเสื้อผู้ชายสวยๆไม่ค่อยมีเลย T^T ที่มีมันก็ไม่เข้ากับลุคเท่าไร ว่าจะให้ใส่สูทแล้วนะเนี่ย...







แมว...ยิ้มแล้วไม่ค่อยน่ารักเลย ส่วนเจ้านาย...นั่งไม่เรียบร้อยเลย...


ปล. เห็นแบบนี้แล้ว ซิมส์ 3 จะมีสกินสวยๆสู้ภาค 2 ได้ไหมเนี่ย

ปลล. ไว้คราวหน้าจะถ่ายในชุดโลลิต้ามาให้ชม

 

 

 

 เครดิต: http://tonarino.exteen.com/20081008/9733-21531-12395-23626-12369-65288-kimi-ni-todoke-65289-1
http://moe-board.net/bbs/index.php?showtopic=20945

 

เห็นแล้วอยากกีซ~ ในที่สุดยุ่นปี่ก็ทำอนิเมวัยรุ่นดีๆที่ไม่ใช่ฮาเร็มมาจนได้~

 

คุโรนูมะ ซาวาโกะ (15ปี) ด้วยความที่มีผิวซีดเผือก ผมยาวสีดำ
ประกอบด้วยอุปนิสัยไม่ค่อยกล้าแสดงออกขี้อาย
ทำให้ได้รับฉายาตั้งแต่เด็กๆว่า "ซาดาโกะ"
แบบเดียวกับ ซาดาโกะ วิญญาณในภาพยนต์ญี่ปุ่นเรื่อง เดอะริง
(ความจริงแล้วทุกคนเข้าใจผิดว่าเธอชื่อ ซาดาโกะ มากกว่าที่จะเป็นฉายา)
ความป็นต้องการอย่างนึงของเธอคืออยากจะมีเพือนและคนแบบ คาเซอายะคุง
เพือนร่วมชั้นผู้ให้ความรู้สึกเปล่งประกายเป็นศูนย์กลางของทุกคน

 --------------

 

เป็นอนิเมสบายๆ ชวนคันหัวใจ ลายเส้นง่ายสบายตา และงานภาพที่จัดว่างดงาม โถๆทำไมไม่ทำแบบนี้ออกมาเยอะๆนะ T^T

 

ดูไปแล้วนึกถึง 5 CM. นิดหน่อย

 

 (เจอกันครั้งแรก)

ในตอนเปิดเทอม

พระเอกที่กำลังสับสนทาง นางเอกเลยชี้ไปทางนึง แล้วบอกว่า

"ถ้าคณกำลังมองหาโรงเรียนคิตาโฮโรละก็...ทางนี้ค่ะ"

 

พระเอกเลยบอกว่าขอบคุณ แล้วก็ยิ้มให้

 

 

(คนดูกรี๊ดสลบ)

 

 

นางเอกชื่อว่า ซาวาโกะ(แต่คนอื่นชอบคิดว่าชื่อ'ซาดาโกะ')' แปลว่า เด็กที่ร่าเริง ซึ่งเธอเองก็อยากร่าเริง และเป็นมิตรกับทุกคน พอได้เห็นคาเซะฮายะ(พระเอก) ที่มักเป็นจุดสนใจของทุกคน และมีเพื่อนห้อมล้อมตลอดเวลา ก็นับถือ อยากเป็นแบบนั้นบ้าง

 

 โฉมหน้า "ซาดาโกะ" ของนางเอก

 

 

เห็นแล้วนึกถึงนางเอกใน หลุ่มหล่อแปลงโฉมสาวเลย คือๆกัน 55+ แต่นางเอกคนนี้ไม่มีรสนิยมแบบนั้น และไม่ค่อยมีฉากคุณเธอทำหน้าสยองบ่อยนัก

 

ฉากหนึ่งในเรื่อง นางเอกรดน้ำต้นไม้อยู่(คาดว่าเป็นเวร) แล้วเพื่อนจากโรงเรียนเก่าก็เดินมาทัก

 

 

แล้วคุณเพื่อนก็ชวนคุยถึงพระเอก ธรรมนองว่า ร่าเริงดีจังน้า นางเอกเลยตอบกลับไปแบบเอาจริงเอาจังว่า

"ไม่ใช่แค่ร่าเริงธรรมดานะ แต่ร่าเริง 100% เต็มเลยล่ะ!...ไม่ใช่สิ เหมือนว่าเค้าสามารถสร้างความร่าเริงออกมาจากตัวเองได้เลยล่ะ!"

แล้ว..ก็หันไปจ๊ะเอ๋กับคาเซะฮายะที่ยืนฟังที่หน้าต่างใกล้ๆพอดี สรุปว่า คุณท่านได้ยินหมดทุกอย่าง เลยเท้าคางถามว่า

"นี่ เมื่อก็น่ะ จะให้ฉันเข้าใจว่ายังไงเหรอ?"

ซาวาโกะเลยบอกไปว่า"เป็นคำชมน่ะ"

คาเซะฮายะเลยหัวเราะ 

 

 

จากนั้นคาเซะฮายะเลยบอกให้รอตรงนั้นก่อน เขาจะรีบลงไป นางเอกก็ตกใจ แต่ก็ยอมรอ

 

ฉากสวยๆของตอนนี้ 

 

 

นางเอกพูดกับพระเอกในทำนองว่า อยากร่าเริแบบพระเอกบ้าง พระเอกเลยแนะให้ลองพูดความรู้สึกตัวเองออกมาดูสิ คนอื่นจะได้รับรู้ แล้วชวนให้ไปร่วมเกมทดสอบความกล้า

 

ซาวาโกะตั้งใจจะไปลงชื่อทดสอบความกล้า แต่พอดีไปได้ยินเพื่อนร่วมห้องสองคนกำลังพูดถึงเธอในทำนองว่า น่าจะชวนไปเล่นเป็นผีหลอกคนในเกมทดสอบความกล้า เพราะแค่ยืนเฉยๆคนก็กลัวกันหัวหดแล้ว ซาวาโกะเลยบอกว่าเธอยินดี

(เพื่อนร่วมห้องที่ต่อมากลายเป็นเพื่อนของนางเอก ^^)

พอนางเอกเสนอตัวสองคนนี้ที่แค่พูดกันเล่นๆเลยบอกว่า ถ้าไม่อยากก็ไม่ต้องเป็นก็ได้ แต่นางเอกดึงดันจะเป็น

 

ผลสุดท้าย...

 

 

ก็มาเป็นผีหลอกคนที่มาทดสอบ ฮ่าๆ คนที่มาเล่นเกมต่างหลอนหัวหดไปตามๆกัน แต่พอถึงคราวพระเอก พี่ท่านแค่สะดุ้ง ก่อนจะถามว่า มาทำอะไรที่นี่น่ะ?

ซาวาโกะเลยบอกไปว่า เล่นเป็นผีน่ะ คาเซะฮายะเลยพูดอย่างน้อยใจนิดๆว่า ไม่บอกกันเลยนะ(หน้าแดงด้วย~ อ๊าย~) จากนั้นตัดสินใจนั่งอยู่เป็นเพื่อน

 ฉากเข้าพระเข้านางแบบนี้ ทั้งคู่คุยกันเรื่อยเปื่อย คาเซะฮายะเลยชมนางเอกว่า เธอนี่สดใสดีนะ นางเอกเลยหน้าแดง บอกว่าไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับเธอมาก่อนเลย

 

พอโดนจ้องแบบนี้ คุณพระเอกเลยหน้าแดง

 

 

 

 

แล้วการทดสอบความกล้าก็จบเพียงเท่านี้ วันต่อมาคนในห้องบ่นที่พระเอกอยู่ๆก็หายไปดื้อๆ แล้วก็แซวว่า ได้ยินว่าไปอยู่กับซาวาโกะมาทั้งคืนเลยนี่ เกิดอะไรกันขึ้นรึเปล่า? แล้วก็เลยลงโทษให้พระเอกคบกับซาวาโกะ 1 อาทิตย์

 คาเซะฮายะเป็นพวกที่ไม่ชอบอะไรแบบนี้ จึงบอกออกไปว่า ให้เขาทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น แต่ไม่ใช่เรื่องนี้ เพราะซาวาโกะเป็นผู้หญิง มีจิตใจ อย่าเอามาแกล้งแบบนี้ เธอจะเสียหาย

คนในห้องเลยพึมพัมกันประมาณว่า พระเอกปกป้องซาวาโกะ ซึ่งซาวาโกะไม่ชอบแบบนี้ เธอไม่อยากถูกปกป้อง แล้วชื่อเสียงพระเอกจะเสียหาย เลยพูดไปตรงๆว่าไม่มีอะไรทั้งนั้น แล้วก็เดินออกมา

 

 

 

วันต่อมา วันปิดเทอมฤดูร้อน นางเอกท่อาสาไปช่วยครูในวันปิดเทอมเลยแต่งตัวไปโรงเรียน ระหว่างทางก็นึกถึงคาเซะฮายะ คิดว่าพอเปิดเทอมเขาคงหลบหน้าเธอ เลยร้องไห้

 

 

"มันจะเป็นไรไหม..ถ้าฉันคิดว่า...

...อยากจะเจอคุโรนูมะ ได้ตลอดหน้าร้อน"

 ---------------------------------

จบตอนแรกได้ประทับใจงับ T^T  ถ้าเรื่องนี้มีแต่นางเอกตามจีบพระเอกฝ่ายเดียวจะไม่สนเลย แต่ประโยคนี้ของพระเอกมันจี๊ดเข้าใจ แสดงว่าแกแอบชอบซาวาโกะจริงๆใช่ม๊าย~?

 

ส่วนตอนที่ 2 นี้ เริ่มเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ ชอบตอนที่พระเอกกับนางเอกเจอหมาถูกทิ้ง คาเซะฮายะเลยจะเอาไปเลี้ยง นางเอกเลยบอกว่า "ไว้ฉันจะไปเยี่ยมมันได้ไหม"

พระเอกเลยทำหน้าน้อยใจบอกว่า "มาเยี่ยมแค่สุนัขเหรอ?"

ฮ่าๆ สรุปว่าเรื่องนี้ดูแล้วมีวคามสุขดี ที่สำคัญ ฉากสวยมั่กๆ!

--------------------------

สครีม ED

 

 

 

ไว้จะมาไซโคตอน 2 คราวหลัง